شایلندرا آهیر، مشاور فناوری گروه هتلهای ibis، گفت: عدم مسئولیتپذیری در هتلها هزینهسازتر از کمیسیون آژانسهای آنلاین است و هوش مصنوعی میتواند با ایجاد شفافیت در وظایف، شکاف پاسخگویی را از بین ببرد.
به گزارش ایتنا / هتل نیوز ؛ شایلندرا آهیر، مشاور فناوری و تحول دیجیتال گروه هتلهای ibis در مصاحبه ای اختصاصی با اشاره به معضل پنهان صنعت هتلداری اظهار کرد: عدم مسئولیتپذیری و پاسخگویی، بهشکلی چراغخاموش و بیصدا، بیشتر از افزایش قبوض خدماتی، کمیسیونهای آژانسهای آنلاین (OTA) یا هزینههای نیروی کار، برای هتلها هزینه تراشی میکند.
وی افزود: بگذارید واقعیت کف میدان را با هم مرور کنیم؛ سرپرست خانهداری فرم نظافت ۲۸ اتاق را تایید میکند، اما مهمان وارد شده و با نبود کنترل تلویزیون یا سطل زباله تعویضنشده مواجه میشود. هیچکس هم متوجه نمیشود، چون هیچکس واقعاً «مسئول» نهایی آن اتاق نبوده است.
آهیر تصریح کرد: در نمونهای دیگر، شکایت مهمان در ساعت ۹ شب به پذیرش میرسد، به بخش فنی ارجاع داده میشود، اما بدون هیچ پیگیری نهایی، مهمان با نارضایتی میخوابد و صبح یک بازخورد ۲ ستاره در گوگل ثبت میکند. واقعیت تکاندهنده این است که به ازای هر مهمانی که شکایتش را به شما میگوید، ۲۶ نفر دیگر بدون اینکه چیزی بگویند، هتل را با نارضایتی ترک میکنند.
مشاور فناوری گروه ibis تأکید کرد: این همان «شکاف مسئولیتپذیری» (Accountability Gap) است؛ یک مشکل ساختاری و سیستمی، نه فردی. وقتی یک وظیفه، مالک مشخص، زمان ثبتشده و فرآیند پیگیری نداشته باشد، بهسادگی در میان تعویض شیفتها محو میشود.
وی با اشاره به نقش هوش مصنوعی در حل این معضل گفت: قرار نیست هوش مصنوعی جایگزین نیروهای غیرقابل جایگزین شما شود؛ بلکه میآید تا همان «لایه مسئولیتپذیری» مفقود شده را در عملیات هتل ایجاد کند. در هتلهای آیندهنگر، هوش مصنوعی مدیریت وظایف را بر عهده میگیرد؛ هر درخواست ثبت و به یک عضو مشخص ارجاع میشود تا دیگر جملاتی مثل “فکر کردم یکی دیگه انجامش داده” وجود نداشته باشد.
آهیر با ارائه نمونهای از نتایج پیادهسازی این سیستم در یک گروه هتلداری در نیوانگلند خاطرنشان کرد: پیگیری این سیستم ظرف ۶ ماه باعث ۴.۲ امتیاز افزایش رضایت مهمان، ۲.۸ درصد کاهش هزینه نیروی کار و ۷.۷ درصد افزایش فروش شد؛ فقط به این دلیل که مسئولیتپذیری، مرئی و شفاف شد.
وی در پایان گفت: آینده دیگر متعلق به تختهشاسیها و جلساتی که در آن مدیران نقش کارآگاه را بازی میکنند نیست؛ بلکه متعلق به سیستمهایی است که پذیرش مسئولیت را خودکار میکنند. به قول یکی از رهبران این صنعت: «کارهای قابل پیشبینی را اتوماسیون و سیستمی کنید، و کارهای استثنایی را انسانی سازید».
