به گزارش مریم کاظمی زاده، خبرنگار ایتنا ؛ مصطفی عباسی سروی، نائب رئیس انجمن تورگردانان ایران، وضعیت فعلی گردشگری کشور را بحرانی توصیف کرد و گفت: «گردشگری ایران در شرایطی شبیه به زندگی نباتی است و تنها با تدابیر فوری و حمایتهای هدفمند میتوان این صنعت را به حالت فعال بازگرداند.»
وی با اشاره به بحرانهای اخیر و تاثیر آن بر صنعت گردشگری افزود: «بحرانها تنها مختص کشور ما نیست. زلزله، سیل، فوران آتشفشان، اعتراضات داخلی یا حوادث سیاسی میتواند هر کشوری را متاثر کند. مشکل اصلی ما در ایران مدیریت پس از بحران است؛ در حالی که در حین بحران اقدامات محدودی انجام میشود، پس از آن هیچ برنامه مشخصی برای بازسازی گردشگری وجود ندارد.»
عباسی سروی با بیان اینکه حتی سفرهای داخلی نیز به شدت کاهش یافته، توضیح داد: «همه شاخههای گردشگری از هتلها و آژانسها گرفته تا گردشگری ورودی، خروجی و داخلی تحت تاثیر قرار گرفتهاند. به عنوان مثال جزیره کیش با وجود تخفیفهای پنجاه تا شصت درصدی، شاهد کاهش چشمگیر حضور گردشگران است. حتی گردشگری سلامت متوقف شده، زیرا مسافران نمیدانند آیا شرایط بازگشت به حالت عادی فراهم است یا خیر.»
وی با اشاره به تجربه گردشگری روسیه پس از جنگ با اوکراین گفت: «با وجود مشکلات مشابه، روسیه توانست با اقدامات بازاریابی و بستههای حمایتی دولت، صنعت گردشگری خود را پس از بحران تقویت کند. اما در ایران، بستههای حمایتی برای بخش خصوصی به مرحله اجرا نرسید و تسهیلاتی نیز اختصاص نیافته است.»
نائب رئیس انجمن تورگردانان با انتقاد از عدم حمایت از راهنمایان گردشگری افزود: «راهنماها مظلومترین بخش صنعت گردشگری هستند. این افراد که نوک پیکان گردشگری ورودی کشور هستند، هیچ بسته حمایتی و بیمه مناسبی دریافت نکردهاند و آینده کاری آنان در هالهای از ابهام قرار دارد. بخش خصوصی تلاش کرده سهم آنها را افزایش دهد اما محقق نشده است.»
عباسی سروی همچنین تاکید کرد که نبود پروتکلها و کمیتههای مدیریت بحران باعث شده «هیچ اقدام استاندارد و هماهنگ برای شرایط فورس ماژور وجود نداشته باشد و فعالان گردشگری مجبور شوند با ضررهای مالی و مشکلات متعدد مواجه شوند.»
وی در پایان با اشاره به اهمیت گردشگری برای اقتصاد کشور گفت: «گردشگری، امید ایران پس از نفت است؛ صنعتی که درآمد آن به طور عادلانه در کشور توزیع میشود و میتواند از راننده تاکسی تا فروشگاههای کوچک همه را منتفع کند. هشدار میدهم که اگر اقدامات فوری انجام نشود، این نعمت طبیعی و اقتصادی از بین خواهد رفت.»
